تبليغاتX
فریادبی صدا

فریادبی صدا

اوای شکسته ما

....؟!!!

      افسوس بر من که گوهر خودرا فشاندم در پای بتهایی که باید میشکستم.


 

نوشته شده توسط دلسپرده در پنجشنبه یکم فروردین 1387 ساعت 22:49 موضوع | لینک ثابت


                                                                               

 

                                                                            

                                                        

    نوروزتان خجسته باد

                                                                

 

        


 

نوشته شده توسط دلسپرده در پنجشنبه یکم فروردین 1387 ساعت 22:24 موضوع | لینک ثابت


ديگه مهم نيست

           

 

                   نداشتنت ديگه مهم نيست من با ياد تو لحظه هارا

 

                                 سپری میکنم.

 

 


 

نوشته شده توسط دلسپرده در دوشنبه بیستم اسفند 1386 ساعت 7:25 موضوع | لینک ثابت


احساس ناخوشايند

 

                            غربت ديرينه ام را با تو قسمت ميكنم

                                     تا ابد با درد و رنج خويش خلوت ميكنم

                                                  رفتي و با رفتنت كاخ دلم ويرانه شد

                                                               من در اين ويرانه ها احساس غربت ميكنم


 

نوشته شده توسط دلسپرده در یکشنبه نوزدهم اسفند 1386 ساعت 22:26 موضوع | لینک ثابت


چه شد اي دل....؟

چه شد اي دل كه تو از صاحب خود سير شدي؟

 باز با رنگ كدام اينه تسخير شدي؟

 سالها با همه ي خوب وبدت سر كردم

تا كه امروز سراپا همه تقصير شدي

 گوش كن....

هر ضربانت سبب بغض من است

تو به پاي نفسم حلقه زنجير شدي

 اه...

من تشنه ي ايمانم و تو جان يقين

 نرسيده به لبم رفتي وتبخير شدي

ماهي روح در اين جلگه ي تن راحت بود

 واي از ان لحظه كه چون رود سرازير شدي

گاه در اوج هوس چتر نجاتم بودي

 گاه با طعنه ي يك وسوسه تحقير شدي

 دل من!

عشق هم از دست تو عاصي شده است

باز با رنگ كدام اينه تسخير شدي؟!

                                                                                                             ( وحيد زندي فخر)


 

نوشته شده توسط دلسپرده در دوشنبه بیست و چهارم دی 1386 ساعت 19:53 موضوع | لینک ثابت


سادگی

تحمل تنهایی از گدایی دوست داشتن اسانتر است.

 

 

من انی را میخواهم که به التماس الوده نباشد. شاید من عروسک کوکی یک تقدیر بودم

 

نمیدانم!!!

 

ولی هرگز ستایشگر فروتن یک تقدیر نخواهم بود 

.

 که روحم چون بلور بر سنگترین سنگهای ستم کوبیدم.


 

نوشته شده توسط دلسپرده در سه شنبه بیست و دوم آبان 1386 ساعت 21:18 موضوع | لینک ثابت


جمله تکراری

                  ای کاش  هرگز نمی دیدمت تا   که امروز غم نبودنت را بخورم


 

نوشته شده توسط دلسپرده در جمعه بیست و هفتم مهر 1386 ساعت 21:2 موضوع | لینک ثابت


بهای گزاف

  

   تجربه را در مدرسه ای اموختم که بابت شهریه اش زندگیم را دادم


 

نوشته شده توسط دلسپرده در چهارشنبه چهارم مهر 1386 ساعت 8:18 موضوع | لینک ثابت


دلتنگ

 

 باز دلتنگم

   دلتنگ کسی که بارها به یاد او قلبم تپیدن اغازکرده است.

 

    کسی که بارها صدای گریستنم را شنیده.کسی که در همین

 

    نزدیکیها بوده...

 

   باز توبه ام را به دست غبار الود روزگار سپرده ام. ای روزگار

 

    چه کنم که هنوز عاشقم.

 


 

نوشته شده توسط دلسپرده در پنجشنبه بیست و دوم شهریور 1386 ساعت 11:7 موضوع | لینک ثابت


وقتی که ...


 

نوشته شده توسط دلسپرده در سه شنبه بیستم شهریور 1386 ساعت 1:50 موضوع | لینک ثابت


انتظار

 

    گفتم چیزی بگو ...

       

                       سکوت کردورفت 

                                              و من

                                                      هنوز گوش میکنم.

 

                        

                   


 

نوشته شده توسط دلسپرده در جمعه نهم شهریور 1386 ساعت 9:42 موضوع | لینک ثابت


یادگاری

  طعنه بر من مزن ای دوست که این دست تهی

 

       یادگاریست که از بازی دوران دارم  

 


 

نوشته شده توسط دلسپرده در جمعه نهم شهریور 1386 ساعت 9:37 موضوع | لینک ثابت


درد ...

       دوست داشتن همیشه گفتن نیست

 

         گاه سکوت است و گاه نگاه و...

 

    غریبه...!

          این درد مشترک من و توست که گاهی نمی توانیم در چشمهای

 

         یکدیگر نگاه کنیم.


 

نوشته شده توسط دلسپرده در پنجشنبه یازدهم مرداد 1386 ساعت 23:1 موضوع | لینک ثابت


تورا صدا کردم

    شبي از پشت يك تنهايي نمناك و باراني

  

    تو را با لهجه گل هاي نيلوفر صدا كردم

     تمام شب براي با طراوت ماندن

    باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم

       پس از يك جست وجوي نقره اي در كوچه هاي آبي احساس

      تو را از بين گل هايي كه در تنهاييم روييدند با حسرت جدا كردم

      و تو در پاسخ آبي ترين موج تمناي دلم گفتي:

     دلم حيران و سرگردان چشمانيست رويايي و من

      تنها براي ديدن زيبايي آن چشم تو را در دشتي

      از تنهايي و حسرت رها كردم.

       اين بود آخرين حرفت و رفتي...!

      و من بعد ار عبور تلخ و غمگينت

      چشم هايم را به روي اشكي از جنس غروب ساكت و نارنجي

      خورشيد وا كردم.

       نمي دانم چرا رفتي...؟

        نمي دانم چرا...؟

      شايد خطا كردم و تو بي آن كه فكر غربت چشمان من باشي

       نمي دانم كجا...؟

       تا كي...؟

       براي چه...؟

     ولي رفتي و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد و بعد از

     رفتنت يك قلب دريايي ترك برداشت

      و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمي خاكستري گم شد

      و گنجشكي كه هر روز از كنار پنجره با مهرباني دانه بر مي داشت

     تمام بالهايش غرق در اندوه غربت شد

    و بعد از رفتنت آسمان چشم هايم خيس باران بود

    و بعد از رفتنت انگار كسي حس كرد

    من بي تو تمام هستم از دست خواهد رفت

    كسي حس كرد من بي تو هزاران بار در لحظه خواهم مرد

    و بعد از رفتنت درياچه بغضي كرد

    كسي فهميد تو نام مرا از ياد خواهي برد

    و من با آن كه مي دانم تو هرگز ياد مرا با عبور خود نخواهي برد

    هنوز آشفته چشمان زيباي توام

    برگرد...

    برگرد و ببين كه سرنوشت انتظار من چه خواهد شد

    و بعد از اين همه طوفان و وهم و پرسش و ترديد كسي از پشت

    قاب پنجره آرام و زيبا گفت:

    تو هم در پاسخ اين بي وفايي ها بگو :

    كه در راه عشق و انتخاب آن خطا كردم

    و من در حالتي ما بين اشك و حسرت و ترديد

    كنار انتظاري كه بدون پاسخ و سرد است

    در امواج پاييزي ترين ويراني يك دل

    ميان غصه اي از جنس بغض كوچك يك ابر

    نمي دانم چرا...؟

    شايد به رسم عادت پروانگي مان باز براي

    شادي و خوشبختي باغ قشنگ آرزوهايت

                                                                 دعا كردم.....


 

نوشته شده توسط دلسپرده در پنجشنبه بیست و هشتم تیر 1386 ساعت 11:30 موضوع | لینک ثابت


پرواز

       

           میخواهم پرواز کنم

 

          به عشق چشمان مهربانت

          تا انسوی سالهای با تو بودن

                سفر اغاز کنم

          ولی افسوس

                         پرهایم

                                 به میله های تنم گره خورده

        

       بالهایم را میگذارم

                            دلم را بسویت پر میدهم

                      

 

                                                                                                                                 

                       

 

           


 

نوشته شده توسط دلسپرده در شنبه بیست و سوم تیر 1386 ساعت 21:48 موضوع | لینک ثابت


< >